تحویل و تحول

راهی ست راه عشق که هیچ اش کناره نیست.

در تحویل سال نو از خدا برای خود و دیگران تحول در وجود بخواهیم. تحول بهره مندی از دارایی هایی چون عقل(خرد)، مهر(عاطفه) و حیا(شرم داشتن از ارتکاب اعمال زشت) است که بی شک متکبران(خودخواهان)، حسودان(رشک ورزان) و طمع کنندگان(حرص و آز بر چیزی داشتن) از این دارایی ها و سعادت دنیوی و اخروی توشه ی ناچیزی دارند.

عقل و تکبر جای هر دوشان در مغز است. وقتی تکبر در مغز و اندیشه ی انسان بنشیند، عقل را نقصان می دهد و بسته به شدت آن، عقل اندک اندک مرکزیت مغز را ترک گوید. بیایید نگذاریم تکبر، عقل را تنزل داده و از مخ هایمان فراری دهد.راهکارش آن است که خودخواه نباشیم.

جای مهر در دل انسان هاست. وقتی حسادت به دل راه پیدا کند، مهر از دل بیرون می زند. بیایید با حسادت، دل را از مهر تهی نکنیم. تنها راهش آن است که رشک نورزیم.

جایگاه حیا در چشم است. آنگاه که طمع به جشم راه پیدا می کند، لاجرم حیا رنگ می بازد. راهی جز این نیست که حیای چشمان خود را با دوری از طمع مراقبت کنیم.

خلاصه اینکه؛ برای هر چیزی دشمن و ضدی است. کاری که دشمن می کند، خارج کردن انسان از مسکن و ماوایش و نشستن در جای اوست. دشمن عقل، تکبر است. دشمن مهر، حسادت است و دشمن حیا، طمع است. کار تکبر و حسادت و طمع، بیرون کردن عقل و مهر و حیا از موضع خود و جایگزین شدن به جای آنهاست.

خدایا در این سال نو مغزهای ما را عاری از تکبر، دل های ما را عاری از حسد و چشم های ما را عاری از طمع بگردان.

خدایا به ما توفیق مراقبه عطا کن، تا نگذاریم عقل، مهر و حیا از سه عضو رییسه بدن یعنی مغز، قلب و چشم خارج شود.

خدایا در این سال، اعضای بدن و روح و روان ما را از سیاهی ها و پلشتی ها برهان و سفیدی ها و نورانیت را برای ما به ارمغان آور.

به گمانم بخش عمده ای از آنچه در دعای تحویل سال می خوانیم یعنی؛

“یا مقلّب القلوب و الابصار یا مدبر اللیل و النهار یا محوّل الحول و الاحوال حوّل حالنا الى احسن الحال”

در دوری از همین گناهان ویران کننده ی اندیشه، عطوفت و بصیرت در وجود آدمی است، که نمونه های مهمی از آن ها ذکر شد.

خالد حسینی در رمان “بادبادک باز”، می نویسد: “در دنیا تنها یک گناه است و آن دزدی ست!” و این عبارت را در ادامه چنین تبیین می کند: در زندگی اگر دروغ گفتی؛ صداقت را دزدیدی. اگر خیانت کردی؛ عشق را دزدیدی. اگر خشونت کردی؛ محبت را دزدیدی. اگر از حریم حیا خارج شدی؛ شرافت را دزدیدی. اگر ناحق گفتی؛ حق را دزدیدی و اگر کسی را کشتی؛ زندگی را دزدیدی. پس در زندگی فقط دزدی نکن.

در زندگی جز خیر مکاریم. خیر و نیکی هر جا که باشد، به بار می نشیند و اثر زیبای آن جاودانه می ماند، حتی اگر در این دنیا حضور نداشته باشیم، آن خیر به جای ما حاضری خواهد زد و ما در آن دنیا از آن با خبر گردیده و از نتیجه ی آن متنعم خواهیم شد.

خدایا به ما توفیق توبه از گناه عنایت بفرما. بی شک عید واقعی و همیشگی ما در گرو استجابت این دعاست و امام علی علیه السّلام فرمودند: کُلُّ یَومٍ لا یُعصَی اللهُ فیهِ فَهُوَ یَومُ عیدٍ؛ هر روزی که در آن گناه نشود همان روز، روز عید است.

و دعای آخر اینکه؛ خدایا فرج آقا امام زمان(عج) را برسان و چشمان ما را به ظهور حضرتش منور بفرما. امام صادق علیه السلام میفرماید: ما مِن یَومِ نَیروزٍ إلاّ و نَحنُ نَتَوقَّعُ فِیهِ الفَرَجَ؛ هیچ روزی نوروز نیست مگر آن که ما در آن روز منتظر فرج هستیم.

منطقهای که ما در آن زندگی می کنیم، چندی ست پر از آتش کین و عداوت ظالمان و مستکبران است و نوروز واقعی بریده شدن دست همه ی این سیه رویان از نوامیس، اموال و هویت ملت ها و کشورها و رسیدن مسلمانان و همه ی آزادیخواهان به آرامش و پیشرفت واقعی ست.

عید ما روزی بود کز ظلم آثاری نباشد در کمند صید غم مرغ گرفتاری نباشد